馃挱 Czasem wszystko mnie przyt艂acza
S膮 takie dni, kiedy 艣wiat wydaje si臋 za g艂o艣ny.
Za szybki. Za trudny.
Oddychanie boli, my艣li k艂臋bi膮 si臋 w g艂owie jak burza, a serce bije w rytmie niepokoju.
Dzi艣 w艂a艣nie taki dzie艅.
Nie wydarzy艂o si臋 nic konkretnego. Nikt mnie nie skrzywdzi艂, nikt nie zawi贸d艂. A jednak – wszystko boli.
Taka jest ta gra.
Czasem wygrywasz – robisz krok, oddychasz spokojnie, czujesz nadziej臋.
A czasem przegrywasz – nie wstajesz z 艂贸偶ka, patrzysz w sufit, nie wiedz膮c, od czego zacz膮膰.
Ale wiesz co?
Pisz臋 to mimo wszystko.
Pisz臋, bo wierz臋, 偶e nawet je艣li dzi艣 nie wygram, to nie przegra艂am jeszcze ca艂ej gry.
Ka偶dy, kto zmaga si臋 z czym艣 wewn臋trznie – z l臋kiem, strat膮, pustk膮, gniewem – wie, o czym m贸wi臋.
Je艣li czytasz ten wpis i masz podobnie… nie jeste艣 sam_a.
Nie musisz niczego udowadnia膰. Nie musisz by膰 silny_a przez ca艂y czas.
Czasem przetrwanie to te偶 zwyci臋stwo.
I dzi艣, mimo wszystko – przetrwa艂am.
Jutro zrobi臋 kolejny ruch.
Kamila.
Brak komentarzy:
Prze艣lij komentarz